Augustyn urodził się 13 listopada 354 roku w Tagaście, w Algierii. W szkołach Tagasty, Madaury i Kartaginy zyskuje kolejno stopnie: litterator, grammaticus i wreszcie rhetor. Jako nauczyciel retoryki pracuje w Kartaginie, w Rzymie, w Mediolanie. Naucza przez 12 lat. W tych latach staje się namiętnym poszukiwaczem prawdy i miłości. Szybko schodzi jednak na bezdroża.

W roku 373 pod wpływem lektury Cycerona "Hortensius" budzi się w jego sercu tęsknota za nieśmiertelną prawdą. Pierwszy krok okazuje się fatalny: przyjmuje i pociąga za sobą uczniów do manicheizmu. W roku 386 spędza ferie u swego przyjaciela Verecundusa w Cassiciacum pod Mediolanem. Pilnie słucha kazań św.Ambrożego, nawraca się. Znowu pociąga za sobą przyjaciół i na Wielkanoc 24/25 kwietnia roku 387 przyjmuje wraz ze swym synem Adeodatem i przyjacielem Alipiusem chrzest św. Sprawia tym ogromną radość swej matce Monice.

Jak gdyby urodzony z predyspozycją do życia wspólnego w bratniej miłości, po powrocie do Tagasty, sprzedaje majątek i realizuje swe dawne marzenie o założeniu czegoś w rodzaju klasztoru-akademii. Przeżył 3 lata w tej wspólnocie (388-391). Zyskuje rozgłos. Niemal porwany w czasie podróży, zostaje wyświęcony na kapłana.

Od razu zakłada w ogrodzie biskupa Veleriusa, przy Basilica Pacis, klasztor dla świeckich przyjaciół. W roku 395 zostaje biskupem Hippony. Tym razem przemienia swą siedzibę biskupią na klasztor dla księży: pisze dla nich ok. roku 397 regułę.

Augustyn ujął krótko swe zasadnicze poglądy: ksiądz ślubował świętość i stan duchowny, "sanctitatem et clericatum"; świętość wewnętrzną, a stan duchowny - dla ludu. Innymi słowy: ksiądz jest zobowiązany do pracy duszpasterskiej, której podstawą winna być wewnętrzna świętość; do niej prowadzi życie wspólne.

Równie krótko można ująć rolę św.Augustyna: natchnienie i wzór życia wspólnego duszpasterzy, kleru. Jest zakonodawcą przez podanie reguły, kanonu życia kleru.

Św. Augustyn zmarł 28 sierpnia roku 430, podczas oblężenia Hippony przez Wandalów. W roku 725 przeniesiono jego relikwie z Sardynii do Pawii i złożono w bazylice S.Pietro in Ciel d'Oro.

Cytaty

* A biada milczącym o Tobie, że mając mowę, stali się niemymi.

* Błądzenie jest rzeczą ludzką, ale dobrowolne trwanie w błędzie jest rzeczą diabelską.

* Boże, daj mi siłę, abym mógł zrobić wszystko, czego ode mnie żądasz.
A potem żądaj ode mnie, czego chcesz.

* Bóg jest bliżej nas, niż my siebie samych.
o Intimior intimo meo (łac.)

* Bóg miłuje nas takimi, jakimi będziemy, a nie takimi jakimi jesteśmy.

* Człowiek nie może niczego nauczyć drugiego człowieka, może mu tylko dopomóc w wyszukiwaniu prawdy we własnym sercu, jeżeli ją posiada.

* Człowiek został stworzony po to, aby był początek.

* Dusza żywi się tym, z czego się cieszy.

* Jeżeli cię przestrasza praca, wspomnij na nagrodę.

* Kochaj i czyń, co chcesz.
o Dilige et quod vis fac. (łac.)
o Źródło: In epistulam Ioannis ad Parthos, tractatus

* Kto Boga posiada, szczęśliwy jest.

* Kup sobie psa. To jedyny sposób, abyś mógł nabyć miłość za pieniądze.

* Ludziom przydałby się czasem dzień wolny od życia.

* Łzy są kroplami krwi duszy.

* Nie ma radości bez smutku i goryczy.

* Nie ma takiego człowieka, który by nie kochał, ale cała rzecz w tym, co kocha.

* Nie powinniśmy kochać ludzi na tyle, aby dla nich kochać ich występki, a nie powinniśmy nienawidzić wystepków na tyle, aby dla nich nienawidzić ludzi.

* Oddajmy siebie w całości
nie jako równowartość,
ale po prostu dlatego,
że nie mamy nic więcej.

* Odnaleźć stałość w odczuwanych sprzecznościach - oto jest cel walki z samym sobą.

* Łzy są kroplami krwi duszy.

* Przede wszystkim zapytam, czy dlatego coś jest piękne, że się podoba, czy też dlatego się podoba, że jest piękne. Bez wątpienia otrzymam odpowiedź, że dlatego się podoba, ponieważ jest piękne.

* Poezja to diabelskie wino.

* Pokój jest jak chleb, który - połamany i podzielony - pomnaża się.

* Szczęśliwy jest człowiek, który posiada to, czego chce, a nie chce nic złego.

* Ucz się tańczyć, w przeciwnym razie nie będą aniołowie wiedzieć, co z tobą począć, człowiecze!

* Zaczynaj od rzeczy małych, jeżeli chcesz być wielkim. Zakładaj głęboki fundament pokory, skoro zamierzasz budować wysoko.

* Zło jest brakiem dobra.

* Złym się nie podobać - wielka to jest chwała.

* Zrozum człowieku,
jak wiele znaczysz!