ul. Bożego Ciała 26, 31-059 Kraków, tel. (+48) 12-430-59-95

Parafia Bożego Ciała w Krakowie

Budowa kościoła

budowa

Budowa kościoła przypada zasadniczo na XIV i XV wiek. Rozpoczęto ją od osuszania bagna. Następnie pod patronatem króla Kazimierza Wielkiego, na kamiennym fundamencie, wzniesiono część wydłużonego, pięcioprzęsłowego prezbiterium, którego mury sięgają 1,5 m grubości.

 

Po śmierci króla w 1370 roku, z braku funduszy, budowlę uzupełniono drewnem. Kierownictwo robót powierzono mistrzom strzechy budowlanej Czipserów.

Od 1370 roku patronat nad budową świątyni sprawowała rada miasta. W zapisach ksiąg miejskich z tamtych lat znaleźć można wiele informacji o postępie prac, a także o legatach i hojnych ofiarach mieszczan na rzecz budowy. Prezbiterium świątyni oddano do użytku liturgicznego w 1387 roku, zaś jego uroczystej konsekracji dokonano 2 stycznia1401 roku.

W 1405 roku kościół przejęli kanonicy regularni laterańscy. Pod ich patronatem wzniesiono korpus nawowy świątyni, fasadę zachodnią oraz wieżę. Prace ukończono za prepozyta Andrzeja, a uroczystego poświęcenia dokonał najprawdopodobniej kard. Fryderyk Jagiellończyk w roku świętym 1500.

Można zatem powiedzieć, że budowa kościoła Bożego Ciała trwała 200 lat.

W maju 1556 roku, w czasie wielkiego pożaru Kazimierza, także kościół został częściowo zniszczony. Podobnie było podczas pożaru miasta w grudniu 1594 roku, wówczas to spłonęły m.in. stare organy. W 1655 roku Szwedzi okupujący miasto urządzili w kościele magazyny i stajnię dla koni. Nie oszczędzili kościoła także Austriacy w czasie przejścia przez Kazimierz w 1795 roku oraz Rosjanie w 1849 roku. Stosunkowo niewiele ucierpiał natomiast kościół w czasie I i II wojny światowej.

Kościół był wiele razy restaurowany. Pierwsze na wielką skalę prace od czasu zakończenia budowy zostały przeprowadzone w latach 1620-1644 staraniem prepozyta Marcina Kłoczyńskiego. Intensywne prace prowadzili także prepozyci Piotr Patrycy Procewicz (+1750), Józef Wawrzyniec Chmielecki (+1775) oraz Sebastian Gwirard Kwiatkowski (+1814). W 1897 roku od zmiany więźby i pokrycia dachu zaczęto prace, które z przerwami trwały do końca lat 40. XX stulecia. Pracami kierowali m.in. arch. Karol Knaus oraz prof. Szyszko-Bohusz. W 1978 roku przystąpiono kolejny raz do gruntownych prac restauracyjnych przy świątyni. Oczyszczono ściany wnętrza i ołtarze, odrestaurowano fasadę zachodnią i wieżę, rozpoczęto restaurację ścian zewnętrznych oraz konserwację stall kanonickich.

jIMG 5598 2