ul. Bożego Ciała 26, 31-059 Kraków, tel. (+48) 12-430-59-95

Parafia Bożego Ciała w Krakowie

Korpus nawowy

korpus

Trójnawowy korpus kościoła nosi w sobie cechy typowego gotyku. Nawy oddzielone są od siebie czterema arkadami ostrołukowymi o profilowanych archiwoltach, wspartymi na wielobocznych filarach przy których wzniesiono później ołtarze boczne.

 

 W nawach bocznych na uwagę zasługują ściany wykonane z cegły w tzw. układzie polskim. Nawa główna uderza natomiast majestatem i powagą jakich nadaje jej biel łamanego kamienia połączona po mistrzowsku z czerwienią cegły, oraz brąz i złoto barokowych ołtarzy. Dla specyfiki artystycznej nawy głównej ważne jest również to, że jej przestrzeń zapełniono dwoma rzędami ławek ozdobionych gustowną rzeźbą, które sprawił w połowie XVII wieku prepozyt Jacek Liberiusz. Nad wszystkim góruje krzyżowo-żebrowe sklepienie o wielobocznych służkach spływających do posadzki. U dołu zaś posadzka z czarnego marmuru dębnickiego i białego wapienia ufundowana przez prepozyta Wawrzyńca Józefa Chmieleckiego i położona w latach 1763-1765 przez mistrza kamieniarskiego Mateusza Teppfera. 

Obecny wystrój korpusu nawowego pochodzi w większości z czasów prepozytów Piotra Procewicza (1737-1750) oraz Wawrzyńca Józefa Chmieleckiego (1750-1775), aczkolwiek jest tu również sporo elementów z XVII wieku a nawet wcześniejszych jak np. kamienne mensy ołtarzy z XV wieku.

 albumpo-019

nagrobek kruczkowski

Zwiedzanie zaczniemy od południowej nawy bocznej. U dołu wschodniego naroża spotykamy dwa renesansowe, wykonane w kamieniu nagrobki. Są to nagrobki Elżbiety Lexowej zmarłej w 1571 roku oraz burgrabiego krakowskiego Augustyna Kotwicza, zmarłego w 1549 roku. Pomnik Kotwicza jest dziełem Ciniego.
 obrazy Nad nagrobkami wiszą dwa duże, w złoconych ramach obrazy, namalowane w 1627 roku przez Tomasza Dolabellę. Obraz pierwszy przedstawia chwałę Zakonu kanoników regularnych (Gloria Ordinis Canonicorum Regularium), zaś drugi męczeństwo św. Tomasza Kantuaryjśkiego i jego towarzyszy, kanoników regularnych.
 obrazy zachod Pomijamy na razie ołtarze boczne i kaplice i zbliżamy się do ściany zachodniej. Nad konfesjonałami, po jednej i drugiej stronie chóru muzycznego, widzimy dwa obrazy. Są to dzieła Łukasza Porębskiego z 1619 roku i przedstawiają sceny z życia błog. Stanisława Kazimierczyka – jego śmierć w infirmerii klasztornej oraz uzdrowienie przypisywane jego wstawiennictwu.
 obrazy1  Na ścianie północnej nawy bocznej, ponad ołtarzami i gotyckim wejściem na wieżę, wisi dużych rozmiarów obraz przedstawiający scenę przesłuchania Chrystusa przez najwyższą radę żydowską (sanhedryn). Obraz ten namalował Wojciech Podkora z fundacji ks. Jana Żórawskiego w 1624 roku. Na tej ścianie znajduje się również, między obrazami wotywnymi za łaski uzyskane za wstawiennictwem błog. Stanisława Kazimierczyka, marmurowa tablica wmurowana w 1882 roku upamiętniająca Bartłomieja Berecciego, budowniczego kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu, pochowanego w kościele Bożego Ciała w 1537 roku. Nieco dalej, między ołtarzami Ukrzyżowania i Najświętszego Zbawiciela, mamy tablicę nagrobną małżonków Stanisława Groszkiewicza i Reginy Urbanowiczównej, wielkich dobrodziejów świątyni w XVII wieku, których dwaj synowie byli kanonikami regularnymi.